Ressurection, Resureksyon kung iispelingen sa tagalog, Pagkabanhaw sa ilonggo. Sobrang tagal na ng huli kong entry at hindi ko na matandaan ang mga nangyari. Andami ng nagbago, ang dami ng nagdaang kung anu ano. Sa sobrang bilis nang mga pangyayari hindi na ako masyado nakakapag isip isip. Wala na rin akong natirang panahon sa pagboblog at pagninilay nilay sa mga bagay bagay. Pero nitong mga nakaraang araw napapadalas ang paglipad ng isip ko kaya naisip kong buhayin ang tabulas ko. O di kaya lumipat na lang kong blogspot? Ano kaya?

Malapit ko nang isumpa ang pasko! Sobrang grabeng stressed out na ko. Bakit kasi ang hilig ko sa hapit? Lagi na lang akong nagpoprocrastinate sa lahat ng bagay. Pagod ang katawan ko hindi naman ako makatulog. Andami ko pang gagawin bukas! Kasabay kasi ng pasko, Bday din ni travis. 1st bday kaya gusto namin kahit papano special. Kaya andami naming inaasikaso ni kat! Pareho na kaming burned out kaya kulang na lang magupakan kami. Ilang araw na kaming walang pahinga. Sa pagitan ng pagayos ng xmas tree at walang humpay na xmas shopping (buti tapos na to). Salitan din ang duty namin. Dagdag mo pa ang preparasyon para sa bday mauutas na kami ni kat. Bukas kailangan ko pang maghanap ng murang cake, magtawag at magconfirm ng bisita,gumawa ng collage,ifinalize ang menu,at icheck ang venue. Na mukhang sablay pa kasi hanggang 30 lang pwede, eh 42 bilang ko. Idagdag mo pa ang pagaalaga ng bata at duty ko sa gabi, halos di na ko hihinga bukas. Balak pa atang maghanda ni kat sa pasko at magimbita ng bisita. Ewan ko paano namin gagawin yun. Sana bukas matapos na namin lahat para makapagrelax. Kaya sa paskong to ang wish ko sana buhay pa ko sa bagong taon.

Kakapanuod ko lang ulit ng pelikulang to. And this time pinanuod ko siya ng buo at hindi paputol-putol (una ko siyang napanuod sa trabaho). Kung gaya ko ay mahilig ka sa pelikulang maganda at may sense ang istorya, at ang hanap mo ay substance at hindi lang special effects at mga sumasabog na bagay gaya ng mga blockbuster ngayon para sa iyo tong pelikulang to.

  Ito ay base (or inspired ayun sa rotten tomatoes) sa libro ni Robert Baer (isang former CIA agent) na See No Evil... The True Story of a Ground Soldier in the CIA's War on Terrorism.  Ito ay tungkol sa politika, deception, corruption, at terorismo na punong puno ng action, thriller at realismo. Mula sa power struggle ng mga lider ng ibat ibang bansa at oil companies, hanggang sa kuwento ng isang normal na mamamayan, pinapakita dito ang epekto ng langis at ang kapangyarihan sa likod nito sa mundong ginagalawan natin ngayon. Ang pelikula ay ikinuwento gamit ang ibat ibang storya ng mga ibat ibang character ala Traffic at Crash style. Sobrang star-studded ang cast at ang acting ay award winning. Medyo komplikado at demanding ang storya at kung gaya ka ng karamihan na maikli ang attention span hindi ko irerekomenda ang pelikulang to sayo. Mapapaisip ka at mamumulat ng bahagya sa mga nangyayari sa mundo pagkatapos mong mapanuod ito. At kung gaya ko ay mahilig kang magisip at magnilay kailangan mong mapanuod tong pelikulang ito.

Nalimutan ko nga palang isulat na nakalipat na kami ng bahay. Sa wakas! mas malaking space mas magandang place. Suwerte na rin at nakapaglipat kami bago bumuhos ang snow, tsaka sobrang ganda ng panahon nung araw na naglipat kami. Halos isang linggo din kaming nagayos ng gamit at hanggang ngayon ay di pa rin tapos ang labahin namin. Nakakapagod pero masaya nakakarefresh, malinis ang lahat. Sa ngayon 95% settled na kami meron na lang maliliit na bagay na kailangang tapusin.

Birthday ko nung isang araw, at gaya ng nakagawian ko eto at nagboblog ako. Marami ang nangyari sa nagdaang taon sa buhay ko, pero mahirap na isa isahin. Ayoko rin namang magsulat ng kung anu-anong mga plano o reklamo kasi napansin kong yun lang ang madalas maisulat ko. At para maiba naman at hindi lang puro kaemohan ang mga entries ko, naisipan kong lagyan ng konting variety. Ika nga nila variety is the spice of life. Kaya mula ngayon iibahin ko na format ng blog ko. At dahil naka smartphone na rin ako at may access ako sa web kahit saan, Naisipan kong magandang ideyang magblog ng mas madalas. May nabasa akong blog dati tungkol sa cd collection. Ang siste "one cd a day" tapos susulat sya ng review. Sa dami ng cds ko at kung gagawin ko to simula ngayon' may entries ako hanggang sunod kong birthday. Magandang idea pero di ko alam kung posible sa akin, Hindi lagi akong may panahon. Bahala na basta sa ika bente sais na chapter ng buhay ko lahat gusto ko bago.